" ไม่อยากตื่นเลย"

 รู้สึกแปลกจัง รู้ทั้งรู้ว่าตัวเองกำลังหนีปัญหา ไม่อยากเจอกับความป็นจริงเท่าไหร่ อยากช่วงเวลากลางคืนยาวนานกว่านี้จัง ทุกครั้งที่เราหลับมันมีความสุขมากมายเหลือเกินอยู่กับจินตนาการ กับความฝันต่างๆ ที่อบากทำ เราไม่กล้าที่จะเผชิญหน้ากับความจริง ก้อรู้น่ะว่ากำลังหนีปัญหา แต่จะหลบอยู่อย่างนี้ได้อีกนานแค่ไหนกันน่ะ

ทั้งๆที่ตัเราก้อรู้ว่าวันนึงเราจะต้อง_^กลับมาอยู่กับความเป็นจริง และต้องอยู่กับมันใก้ได้......

เมื่อชีวิตยังรักที่จะฝัน
และบอกกับใจทุกวันที่ผ่านมา
ด้วยปีกแห่งฝัน จะโบยบินไปถึงฟ้า
หวังจะไปถึงในสักวัน

กว่าชีวิตจะพ้นไปอีกวัน
อีกกี่ความฝันที่ฉันจะไขว่คว้า
อีกกี่คำถามที่รอคอยการค้นหา
แล้วถึงรู้ว่ามันไม่มีจริง

โลกแห่งความจริง ฉันเป็นเหมือนคนตาบอด
โลกแห่งความฝัน ฉันมองเห็นวันสดใส
แต่ในวันนี้ โลกแห่งความฝันทอดทิ้งฉันไปไหน
โลกไม่สดใสเหมือนวันก่อน

กว่าจะรู้ชีวิตคืออะไร
กว่าจะรู้หัวใจคงอ่อนล้า
เฝ้ารอความฝัน ให้ตกตะกอนช้า ๆ
เพื่อให้ฝันชัดเจนและเป็นจริง